ฮะดิษโซ่ทอง อิมามริฎอ(อ.)

มะอฺมูน เป็นคอลีฟะฮ์แห่งตระกูลวงศ์อับบาสิดที่โหดเหี้ยมและปัญญาเฉียบแหลม ในปีฮ.ศ.201 (ค.ศ.817) เขาได้บีบบังคับอิมามริฎอ(อ.) ให้ออกจากมะดีนะฮ์มายังมัรว์ (เมืองศูนย์กลางการปกครองของคอลีฟะฮ์มะอฺมูน)

ตามคำสั่งของมะอฺมูน เส้นทางการเดินทางของอิมามริฎอ(อ.) จากมะดีนะฮ์มายังมัรว์ได้ถูกกำหนดล่วงหน้าไว้แล้ว ท่านอิมาม(อ.) จะต้องผ่านเมืองและหมู่บ้านต่างๆ ท่านมาถึงมัรว์เมื่อวันที่ 10 เชาวาล ฮ.ศ.201 (1 พฤษภาคม ค.ศ.817) ตลอดการเดินทางอันยาวไกลของท่าน ท่านได้รับมิตรภาพน้ำใจจากประชาชนที่อาศัยอยู่ในเมืองและหมู่บ้านต่างๆ ตลอดเส้นทาง

เหตุการณ์ที่น่าสนใจที่สุดระหว่างการเดินทางเกิดขึ้นที่เนย์ชาบูรฺ ในสมัยนั้นเนย์ชาบูรฺเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้อิสลามชั้นนำที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่ง มีนักการศาสนาและนักวิชาการฮะดีษอาศัยอยู่ในเมืองนี้เป็นจำนวนมาก

เมื่อกองคาราวานของท่านผ่านมาตามถนนในเมืองนี้ ฝูงชนประมาณมากกว่า 120,000 คนได้มารวมตัวกันด้วยความตั้งใจที่จะต้อนรับท่าน และในจำนวนนั้นก็มีนักวิชาการและนักรายงานฮะดีษคนสำคัญหลายพันคนรวมอยู่ด้วยเพื่อขอให้ท่านอิมาม(อ.) เล่ารายงานฮะดีษ

ท่านตอบรับคำขอนั้นด้วยการสั่งให้คนของท่านดึงบังเหียนหยุดสัตว์พาหนะที่ท่านนั่งมา ท่านได้เปิดม่านเกี้ยวของท่าน หลังจากนั้น อิมามริฎอ(อ.) มองไปยังประชาชนจำนวนมหาศาลและกล่าวว่า “ครั้งหนึ่ง มูซา อิบนฺ ญะอฺฟัร(อ.) บิดาผู้ทรงเกียรติของฉัน ได้อ้างคำพูดของญะอฺฟัร อิบนฺ มุฮัมมัด ศอดิก(อ.) บิดาของท่าน ผู้ที่เล่าคำพูดของมุฮัมมัด อิบนฺ อะลี(อ.) บิดาของท่าน ผู้ได้รายงานคำพูดของอะลี อิบนฺ ฮุเซน(อ.) บิดาของท่าน ผู้ที่ได้อ้างคำพูดของฮุเซน(อ.) ผู้เป็นนายของชายหนุ่มในสวรรค์ ผู้ที่ได้อ้างคำพูดโดยตรงจากท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ(ศ.) ผู้ซึ่งได้รายงานคำพูดของญิบรีล(อ.) ผู้ซึ่งอ้างคำพูดจากพระผู้อภิบาลผู้ทรงสูงส่งว่า :

“ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ ผู้ซึ่งในที่มั่นของข้านั้น ผู้ท่องโองการศักดิ์สิทธิ์บทนี้จะสามารถเข้าไปได้ แล้วเขาจะพำนักอยู่ที่นั่นอย่างปลอดภัย และจะไม่พบกับความโกรธกริ้วของข้าเลย”

ประชาชนที่ชุมนุมรายล้อมท่านอิมาม(อ.) คิดว่าท่านได้พูดจบแล้ว แต่พวกเขาต้องประหลาดใจเมื่อท่านได้เปิดม่านมาอีกครั้ง แล้วกล่าวต่อจากประโยคก่อนหน้านี้ว่า :

“แต่ทั้งหมดนี้ ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขบางประการ และฉันถูกกำหนดให้เป็นหนึ่งในเงื่อนไขเหล่านั้น”

ฮะดีษกุดซีที่มีชื่อเสียงและเป็นประวัติศาสตร์บทนี้เรียกว่า “ซิลซิละตุล ษะฮาบ” ที่แปลว่า “โซ่ทอง” อิมามริฎอ(อ.) ได้ยืนยันว่า การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์(ซ.บ.) จะถูกนับว่าเป็นการปฏิบัติที่สมบูรณ์แบบก็ต่อเมื่อมีพื้นฐานอยู่บนการปฏิบัติตามบรรดาอิมามผู้บริสุทธิ์(อ.) คำกล่าวของอิมามริฎอ(อ.) บทนี้แสดงให้เห็นถึงการแสดงตนและการยืนยันสภาวะการเป็นอิมามของท่าน