อิมามฮาดี (อ.) ประทีปส่องทางนำ ตอนที่ 1

 

บรรดาอิมามและผู้นำผู้บริสุทธิ์ (อ.) คือ มนุษย์ผู้สมบูรณ์และเป็นผู้ได้รับการเลือกสรรจากพระผู้เป็นเจ้า ผู้ซึ่งได้ถูกกำหนดตัวโดยพระผู้เป็นเจ้าให้เป็นแบบอย่างทางด้านการปฏิบัติตนและเสมือนดั่งประทีปที่คอยชี้นำให้แก่สังคมของมนุษยชาติ คำพูดและการกระทำของท่านเหล่านั้นจะวาดภาพให้เห็นถึงการดำเนินชีวิตที่สะอาดบริสุทธิ์ของมนุษย์และการดำรงอยู่ของพวกท่านก็จะสะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าและความดีงามทั้งมวลแห่งพระผู้เป็นเจ้า ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า การผูกความสัมพันธ์ตนเองเข้ากับผู้มีเกียรตินี้ และการปฏิบัติตามคำสั่งสอนและแบบอย่างของพวกท่าน จะทำให้เราบรรลุสู่ความสมบูรณ์ (กะมาล) ของความเป็นมนุษย์และความผาสุกไพบูลย์ทั้งในโลกนี้และปรโลก

ท่านอิมามฮาดี (อ.) คือแบบอย่างในด้านของความรู้ คุณธรรม ความยำเกรงพระเจ้า (ตักวา) และความสมบูรณ์แบบ (กะมาล) ของความเป็นมนุษย์ และการดำรงอยู่ของท่านคือภาพฉายของความประเสริฐทางด้านจริยธรรมและความสมบูรณ์ต่างๆ ทางด้านจิตวิญญาณ และเป็นแบบอย่างสำหรับบรรดาผู้แสวงหาสัจธรรมและผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อความอธรรมทั้งหลาย

อิมามฮาดี (อ.) คือ ผู้นำ (อิมาม) ท่านที่สิบของชีอะฮ์ อิมามียะฮฺ ท่านได้ถือกำเนิดขึ้นในวันที่ 15 ของเดือนซุลฮิจญะฮ์ ปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 212 ในชานเมืองมะดีนะฮ์ และในสถานที่ซึ่งมีชื่อว่า “ศ็อรยา” ฉายานามต่างๆ ของท่านคือ “ตะกีย์” “อาลิม” “ฟะกีฮ์” “อะมีน” และ “ฏ็อยยิบ”

 

บิดาผู้มีเกียรติของท่าน คือท่านอิมามญะวาด (อ.) และมารดาของท่านมีนามว่า “ท่านหญิงซะมานะฮ์” เป็นสตรีผู้มีความประเสริฐ มีคุณธรรมและความยำเกรงพระเจ้า (ตักวา) ภายหลังจากการเป็นชะฮีด (เสียชีวิต) ของท่านอิมามญะวาด (อ.) ในปี ฮ.ศ. 220 ท่านอิมามฮาดี (อ.) ได้ขึ้นสู่ตำแหน่งการเป็นผู้นำ (อิมามะฮ์) สืบต่อจากบิดาของตน ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุเพียง 6 ปีหรือ 8 ปี ระยะเวลาในการดำรงตำแหน่งความเป็นผู้นำ (อิมามะฮ์) ของท่านอิมามฮาดี (อ.) รวมทั้งสิ้น 33 ปี ซึ่งตรงกับช่วงสมัยแห่งการปกครองของ “มุอ์ตะซิม” “วาซิก” “มุตะวักกิล” “มุนตะซ็อร” “มุซตะอัล” และ “มุอ์ตัซ” ผู้ปกครอง (คุละฟาอ์) แห่งวงศ์อับบาซียะฮ์

 

ท่านอิมามฮาดี (อ.) ก็เช่นเดียวกับบิดาของท่านที่เป็นบุคคลชั้นแนวหน้าในยุคของตนในด้านความรู้และวิทยาการต่างๆ ในหนังสือประวัติศาสตร์ต่างๆ ได้กล่าวว่า ทุกๆ ที่ชุมนุมทางด้านวิชาการที่ท่านอิมามฮาดี (อ.) เข้าร่วมนั้น ท่านจะได้รับการให้เกียรติและการเคารพอย่างมาก และจะทำให้บรรดาผู้คนที่รายล้อมอยู่รอบๆ ตัวท่านต้องตกอยู่ภายใต้อิทธิพลและบารมีของท่าน ทั้งด้วยความเต็มใจและไม่เต็มใจ และบรรดานักวิชาการในยุคสมัยของท่านล้วนมีความปรารถนาที่จะได้ร่วมพบปะและเสวนาทางวิชาการกับท่าน ด้วยเหตุผลของอิทธิพลและบารมีของท่านที่มีในท่ามกลางประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชีอะฮ์ ทำให้มุตะวักกิล พยายามหาทางที่จะสังหารท่าน และบางรายงาน (ริวายะฮ์) ท่านอิมามฮาดี (อ.) ได้เป็นชะฮีด (เสียชีวิต) ลงในวันที่ 3 ของเดือนรอญับ ฮ.ศ. 245 และร่างอันบริสุทธิ์ของท่านถูกฝังอยู่ในเมืองซามัรรออ์